Plućni (inhalacijski) antraks

Termin inhalacijski antraks ima prednost nad nazivom antraksna pneumonia, sa stanovišta etiopatogeneze (mehanizma nastanka), uzimajući u obzir hemoragični limfadenitis grudnog koša, medijastinitis, te odsutnost tipičnih znaka bronhopneumonije na kliničkim i obdukcinomim materijalima.

Međutim, u oko 25% fatalnih slučajeva inhalacijskog antraksa u Sverdlovsku dokazana je prisutnost fokalnih, hemoragičnih, nekrotizirajućih plućnih lezija, što podsjeća na primarnu tuberkulozu. Klasičan klinički opis inhalacijskog antraksa je, da je to bifazna bolest (ima dvije faze-perioda).

U početnoj fazi, koja obuhvata period inkubacije od šest dana, javljaju se nespecifična obilježja bolesti, kao što su blaga groznica, suhi kašalj i bol u prsima. Generalno nema nekih objektivnih pokazatelja kojima bi se bolest mogla otkriti u ovom periodu.
Bolest napreduje naredna dva do tri dana i javlja se...
.. druga faza koja počinje iznenada. Slijedi jaka groznica, akutna dispneja (otežano disanje), a pacijenti su modri -cijanotični.

Kod nekih pacijenata bolest uznapreduje zbog nepredviđenog začepljenja traheje (dušnika) povećavanjem limfnih čvoriča - lymphonoda, mediastinalnim proširenjem i potkožnim edemom grudi i vrata.

Druga faza brzo napreduje, dolazi do šoka, podhllđenosti - hipotermije organizma, te smrti, koja nastupa u toku 24 do 36 sahata.

16 od 18 prijavljenih slučajeva plućnog antraksa u SAD-u od1900 do 1978.godine, su završili smrću.

Treba napomenuti da se kod inhalacijskog antraksa, primarna povreda vrlo rijetko javljala u nosnoj sluznici ili u mukozi paranazalnih sinusa.